Kayıtlar

bakımevinden notlar etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Jean Valjean, babam ve ben

Resim
BAKIMEVİNDEN NOTLAR Aşka düşmüş bir yaprak, sonbahara kalmamış... S.Ö. Dürüst bir kişiliktir Jean Valjean. İradesinin gücü bedenine yansımıştır. Yaşam onu acı bir deneyime sürüklemiş, karnını doyurmak için girdiği kilisenin şamdanlarını çaldıktan sonra kilise onun bu durumunu hoşgörüp bir çalkantıdan yeni bir yöne koymuştur onu. Jean Valjean, içindeki bu ışığı ömrünce taşımış, Tanrı’ya karşı vefa borcunu bir hayat kurtararak ödemiştir. Babam kısa boylu, cabbar bir adam. Bir göçün içinden çıkmış; beş çocuk ve bir kadınla bir şehirden başka bir şehre sürüklenmiş. İçinden anılar çıkan, içinden sevinçler çıkan bir göçe. “İşte yol bu!” demiş, “Bu yol gergeflerini dokuyor.” Kasaba okulları, siyah önlükler ve tıraşlı başım. Her şeyi örten, her şeyi koyu bir renge boyayan yalnızlıkların annesi, annem. Şehir büyük bir arena, temizliğin, duruluğun şehri. İçinde emeklerinin karşılık bulduğu, sevinçlerinin horlanmadığı bir güneş, babam. Saliha küçük bir kız. Siyah saçları buklel...

“Leon da tek tabanca takılıyordu benim gibi!”

Resim
BAKIMEVİNDEN NOTLAR Leon Filmi ve Ben / Serkan İnal Leon meslek sahibi bir cahil ama rastlantılar sonucu küçük yaşta bir sevgilisi oluyor ve bu onun sonunu getiriyor. Ben de kendimden yaşça küçük bir kızı sevdim, ondan aldığım esinle aklımı kullanarak dünyayı değiştirmeye çalıştım. Ama bu benim psikolojik olarak daha çok hastalanmama yol açtı. Leon da tek tabanca takılıyordu benim gibi. Mathilda ve ailesiyle komşuydular. Ben ve benden on yaş küçük o kız gibi. Sonuç olarak ben kendimi bir bakımevinde buldum, o ise kimbilir nerede. İşte hayat, işte film. Haberler, söyleşiler, köşeyazıları, 2012'den Bakmak, Şairin Evi, Kent ve Sakinleri, Dünyadan Portreler...  ve daha fazlası ... http://mesaisanat.blogspot.com.tr/