Kırmızı Kalem
Merdivenleri yavaş yavaş çıktım. İkinci kata geldiğimde açtı kapıyı cimcime. "Akşıııııım!" Kahkaha attım sessizce. Bir türlü 'aşkım' diyemiyordu cadı. Duysa güldüğümü ona, laflarıyla döverdi vallahi. Her işten döndüğümde, bana gülümseme sebebi oluyordu çok şükür. Kapıyı aralamış, annesini de arkasında saklıyordu güya. "Babacım!" Önünde çömeldim. "Hoş geldin akşım!" deyip sarıldı hemen. Kucağıma alıp ayağa kalktım. Kafasını omzuma yasladığından emin olunca kapıyı açtım. Güzeller güzeli, elma dudaklı eşim de gülümsüyordu bize. Baktım bizim cadı arkaya bakıyor, fırsat bu fırsat işte diyerek öptüm dudaklarından sevgili karımın. Kaşlarını çattı birazcık ama sesini çıkartmadı. Kızamaz ki o bana. Kucağımdaki yaramaz fareyi gri mutfak masasına oturttum. "Okulun ilk günü nasıldı ha?" dedim gülümseyerek. Hemen kıpırdandı sırıtarak. Eşim sofrayı hazırlarken arada hem yardım ediyor, hem de cadımızı dinliyordum. "Öğretmen liste verdi...
